m u s a n n e f

İbn Ebi Şeybe

Cenazeler

 

Ölmüşlere Sövmek ve Bundan Hoş Karşılanmayanlar

 

12110. Muğire b. Şu'be der ki: "Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ölmüşlere sövmeyi yasaklamıştır."

 

Tahric: Ahmed (4/252), Taberani (20/1013), Tirmizi (1982) ve İbn Hibban (3022).

 

 

 

12111. Kutbe b. Malik anlatıyor: Valilerden biri Hz. Ali'ye sövdü. Bunun üzerine Zeyd b. Erkam ona doğru yönelerek şöyle dedi: "Kuşkusuz ben Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ölmüşlere sövmeyi yasakladığını biliyorum. Öyleyse öldüğü halde niçin Ali'ye sövüyorsunl?"

 

Tahric: Ahmed (4/369, 371), Taberani (5/4973, 4974, 4975) ve Hakim (1/384-385).

 

 

 

12112. Hilal b. Yesaf anlatıyor: Ömer b. el-Hattab, Mina'da bir deve üzerinde hutbe veriyordu. Şöyle diyordu: "Ölmüşlere sövmeyin. Çünkü ölmüşe yapılan sövme sebebiyle diri eziyet duyar."

 

12113. Abdullah b. Amr der ki: "Ölmüşe söven, helaka yaklaşan gibidir."

 

12114. Hz. Aişe der ki: "Ölmüşlerinizi sadece hayırla anınız."

 

12115. İbn Mes’ud der ki: "Bir mümine ölü iken eziyet etmek, hayatında eziyet etmek gibidir."

 

 

 

Cenazede izdihamı Hoş Karşılamayanlar

 

12116. Katade anlatıyor: Esavire'de bir cenazede bulunuyorduk. insanlar cenaze üzerinde izdiham yaptılar. Ebu's-Sevvar el-Adevı dedi ki: "Sence bunlar mı daha üstün, yoksa Muhammed'in (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ashabı mı? Onlardan biri bir taşıma kolu gördüğünde taşırdı. Yoksa bir kenara çekilir kimseye eziyet vermezdi."

 

12117. İsmail el-Cahderi' anlatıyor: Bir cenazeye çıktık. Hasan(-ı Basri) de cenazedeydi. Tabutu taşımak için izdiham yapan bir grup görünce onlara şöyle dedi: "Bunlar ne yapıyorlar? Hiç şüphesiz ben, şeytanın insanlardaki bu hassasiyeti fark ettiğini düşünüyorum. O yüzden insanların sevaplarını boşa çıkarmak için onların peşinden gidiyor."

 

 

 

Geçen Bir Cenaze Üzerine Hayırla Övgüde Bulunulması

 

12118. Hasan(-ı Basri) anlatıyor: Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) yanından bir cenaze geçti. Cenaze hayırla anıldı. O kadar ki herkes bunu dile getirdi. Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): ''(Cennet) gerekli oldu'' buyurdu. Bir süre sonra başka bir cenaze geçti. Bu cenaze de şerle anıldı. O kadar ki herkes bunu dile getirdi. Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): ''(Cennet) gerekli oldu" buyurdu. (Bunu duyan) Ömer b. el-Hattab: "Ya Resulallah! ilk cenaze hakkında kendisinden hayırla anıldığı zaman: ''Gerekli oldu'' buyurdun. ikinci cenaze hakkında da aynı şeyi buyurdun!?" deyince Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem) Ömer'e: "Hiç şüphesiz sizler Allah'ın yeryüzündeki şahiderisiniz" cevabını verdi. Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) bu sözünü iki ya da üç kez tekrar etti.

 

12119. Seleme (b. el-Ekva) anlatıyor: Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) yanından Ensar'dan bir adamın cenazesi geçirildi. Cenaze hayırla anıldı. Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ): "(Cenneti) hak etti" buyurdu. Bir süre sonra başka bir cenaze geçti. Bu cenaze bir öncekinden farklı anıldı. Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Gerekli oldu" buyurdu. Ashab: "Ya Resulallah! Gerekli olan (hak ettiği) nedir?" diye sorunca Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Melekler, Allah'ın semadaki şahideri, sizler de Allah'ın yeryüzündeki şahiderisiniz" cevabını verdi.

 

Tahric: Taberani (716259, 6262).

 

 

 

12120. Ebu Hureyre anlatıyor: Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) yanından bir cenaze geçirdiler. Ölü, hayır hasletlerinden sayılan bir iyilikle anıldı. Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Vacib oldu (cenneti hak etti)" buyurdu. Daha sonra başka bir cenaze geçirdiler. Bu ölü de şer hasletlerinden sayılan bir şer ile anıldı. Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Vacib oldu. Hiç şüphesiz sizler Allah'ın yeryüzündeki şahiderisiniz" buyurdu.

 

Tahric: Ahmed (2/261,498,528), İbn Mace (1492), Ebu Ya'la (5953=5979) ve İbn Hibban (3024).

 

 

 

12121. Ebu'l-Esved ed-Dılı anlatıyor: Medine'ye geldim. Orada salgın bir hastalık zuhur etmişti. Ömer b. el-Hattab'ın yanına oturdum. insanların yanından bir cenaze geçirdiler. Cenaze hayırla anıldı. Bunun üzerine Ömer: "Vacib oldu" dedi. Bir süre sonra başka bir cenaze geçti. Bu cenaze şerle anıldı. Bunun üzerine Ömer yine: "Vacib oldu" dedi. Bunun üzerine ben: "Ey müminlerin emiri! Ne vacib oldu?" diye sorunca Ömer şöyle dedi: "Ben Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) dediği gibi dedim. O şöyle buyurmuştu: "(Ölen) bir müslümana dört kişi hayırla şahitlik ettiğinde Allah onu cennete sokar." Biz: "Peki üç kişi şahitlik ederse?" dedik. Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Üç kişi (de öyledir)" buyurdu. Biz: "iki kişi olursa?" dedik. "İki de (öyledir)" buyurdu. Artık bundan sonra biz bir kişinin şahitliğini sormadık.

 

Tahric: Ahmed (1/21-22,30,45-46), Buhari (1368, 2643), Tirmizi (1059) ve Nesai (2061).

 

 

 

12122. İbn Mes’ud der ki: "insanlara yattıkları yerde bakın. Bir kulun, gördüklerinizin en hayırlısını yaptığını görürseniz (artık) onun için (bütünüyle) hayrı ümit edin. Bir kulun gördüklerinizin en şerlisini yaptığını görürseniz onun akıbetinden korkun."

 

12123. Ebu Hureyre anlatıyor: Bir adam öldü. Bu adam hakkında Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) yanında konuşulurken adam hayırla' anıldı. Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem): Vacib oldu (cenneti hak etti)" buyurdu. Başka bir adam öldü. Bu adam ise şer ile anıldı. Bunun üzerine Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem):

"Vadb oldu" buyurdu. Cemaatten biri: "Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ''Vadb oldu'' sözü ne acayiptir" deyince Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Kimisi kimisine şahittir" buyurdu.

 

Tahric: Tayalisi (2388), Ahmed (2/466, 470), Ebu Davud (3225) ve Nesai (2060).

 

 

 

Cenazeyi Taşıdığında Abdest Alan

 

12124. Ebu Hureyre der ki: "Ölüyü yıkayan gusletsin, taşıyan abdest alsın."

 

12125. Ebu Hureyre'nin bildirdiğine göre Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurmuştur: "Ölüyü yıkayan gusletsin, taşıyan abdest alsın.''

 

12126. Hz. Osman der ki: "Cenaze taşıyan abdest alsın."

 

 

 

Ölünün Defnedilmesinde Acele Edilip Bekletilmemesini Uygun Görenler

 

12127. Urve anlatıyor: ibnü'z-Zübeyr'in ailesinden biri öldüğünde şöyle derdi:

"Acele edin, acele edin. Cenazeyi çıkarın, çıkarın." ibnü'z-Zübeyr der ki: "Cenaze hangi vakitte olursa olsun hemen çıkarılır."

 

12128. Hz. Aişe der ki: "Ebu Bekr salı gecesi öldü, salı gecesi defnedildi.''

 

SONRAKİ SAYFA İÇİN AŞAĞIDAKİ LİNKİ KULLAN

 

Ani Ölüm Hakkında