|
m u s a n n e f İbn Ebi Şeybe |
Cenazeler |
Ölüm Esnasında Kişinin
Alnının Terlemesi
12136. Ebu Usa me
anlatıyor: Abdullah (b. Mes’ud)'un öğrencilerinden olan bir adamın yanında
idiler. Adam hastaydı. Alnı terlemeye başladı. Biri adamın alnındaki teri
silmeye başladı. Bunun üzerine o öğrenci onun eline vurdu. Süfyan der ki:
"Onlar, ölünün (ölüm esnasında) terlemesini iyi bir durum olarak
görürlerdi."
12137. İbrahim(-i Nehai)
anlatıyor: Alkame, Neha'lı hasta bir arkadaşının ziyaretine gitti. Alnına
dokunduğunda terlediğini görünce güldü. Cemaatten biri ona: "Ey Ebu Şibl!
Seni güldüren nedir?" diye sordu. "Abdullah (b. Mes’ud)'un şu sözüne
güldüm: Müminin ruhu, ter halinde çıkar. Günah işlemiş olur, işlediği günahlara
karşılık ol(up günahlarına kefaret ol)sun diye ölüm anı ağır geçer. Kafir ya da
günahkarın ruhu ise eşeğin ruhunun çıktığı gibi avurdundan çıkar. iyilik etmiş
olur, işlediği iyiliklere karşılık olsun diye ölüm anı kendisine
kolaylaştırılır.''
Tahric: Taberani, M,
el-Kebir (10/10049), Taberani, M. el-Evsat (5898) ve Darakutni (5/777).
Öldürülen Kişi ile
Beraber Defnedilmesi Yasak Olan Şeyler
12138, İbrahim(-i Nehai)
diyor ki: "Öldürülen kişiden kürkü, çorapları, mestleri ve efrehicleri (?)
çıkarılır. Ancak çorapları tek parça olarak yapılmışsa (kıyafetine bitişikse)
üzerinde bırakılır ve giysisiyle beraber defnedilir.''
12139. Mücahid dedi ki:
"Öldürülen kişi mest ve ayakkabı ile defnedilmez.''
12140. Zeyd b. Suhan
diyor ki: ''(Ben ölürsem) mestlerim dışında elbiselerimi soymayın. Çünkü ben,
(kıyamet gününde hasmımla) davalaşmak için (üzerimdeki savaş kıyafetimi)
korumak istiyorum,''
|
SONRAKİ SAYFA İÇİN
AŞAĞIDAKİ LİNKİ KULLAN |
Borçlu Olarak Ölen
Kişi Hakkında ''Borcu Ödenmedikçe Namazı Kılınmaz" Diyenler