m u s a n n e f İbn Ebi Şeybe

Gazveler

Hz. Osman'ın Hilafeti ve Öldürülmesi Hakkında

38230. Harise b. Mudarrib der ki: Hz. Ömer'in hilafeti döneminde hacca gittiğimde, ondan sonra hilafetin Hz. Osman'da olduğunda kimsenin şüphesi yoktu.

38231. Abdullah b. Sinan bildiriyor: Hz. Osman hilafete geçince, Abdullah (b.

Mes'ud) şöyle dedi: "En hayırlımızı ve mükemmelimizi başımıza getirdik.''

38232. Hakım b. Cabir der ki: Hz. Osman'a biat edildiği zaman, Abdullah b. Mes'ud'un şöyle dediğini duydum: "En hayırlımızı ve mükemmelimizi başımıza getirdik.''

38233. Murra el-Behzı bildiriyor: Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem, ile beraber Medine yollarının birindeyken, Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "İnekletin boynuzu gibi yeryüzünün her yerinden çıkan fitnelerde nasıl yaparsınız?" diye sordu. Oradakiler: "Ya Resulallah! Ne yapalım?" diye sorunca, Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Buna ve arkadaşlarına tabi olunuz" buyurdu. Hızlı bir şekilde çıkıp adama yetişerek: "Ey Allah'ın Peygamberi! Buna mı?" diye sorduğumda, Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Evet" dedi. O adam, Hz. Osman'dı.

38234. Hasan(-ı Basri), Vessab'dan naklediyor: -Vessab, Hz. Ömer onu azad etmiş ve Hz. Osman'ın da hizmetinde bulunmuştur. Onun boğazında Dar günü (Hz. Osman'ın evinin kuşatıldığı gün) aldığını sandığım yanık izine benzer iki darbe izini gördüm- (Vessab der ki): Müminlerin emiri bana: "Eşter'i çağır" deyince, ben de çağırdım" -ibn Avn der ki: "Zanedersem şöyle dedi: "Her birine birer yastık koydum"- Hz. Osman: "Ey Eşter! insanlar benden ne istiyor?" deyince, Eşter: "Şu üç şeyden birini istiyorlar. Seni bu şeyler arasında muhayyer bırakıyorlar: Ya halifelikten feragat eder, onlara: ''işte yönetim sizin olsun, dilediğinizi seçin'' dersin, ya da kendilerine ceza verdiğin kimselerin sana misilleme yapmalarına imkan tanırsın. Eğer bunu yapmazsan burada toplanan halk seni öldürecektir" karşılığını verdi.

2. Hz. Osman: "Halifelikten feragat etmemi istiyorlar. Ben, Allah'ın bana giydirdiği bir gömleği üzerimden çıkaracak değilim." İbn Avn der ki: Hasan'dan başkasının rivayetinde şu ibare vardır: "Öne çıkarılıp boynumun vurulması, benim için Muhammed ümmetinin böylesine birbirine bağlı olan (idare) işlerini bırakmamdan daha sevimlidir." -ibn Avn der ki: "Bu Hz. Osman'ın sözüne daha çok yakındır"- "Onların bana kısas yapmak isteyişlerine gelince, Vallahi biliyorum ki iki dostum da önümde kendi nefislerine kısas uyguladılar. Ama benim vücudum kısası kaldıramaz. Beni öldürmeleri meselesine gelince; Allah'a yemin ederim ki beni öldürecek olurlarsa benden sonra birbirlerini asla sevemezler ve benden sonra düşmanlara karşı da birlikte savaşamazlar" dedi.

3. Bunun üzerine Eşter kalkıp gitti ve biz bekleyip: "Belki insanlar vazgeçerler" dedik. Sonra kurt gibi küçük bir adam gelip kapıdan bakıp döndü. Muhammed b. Ebi Bekr de on üç kişiyle kalkıp Hz. Osman'ın yanına vardı ve sakalını tutup çekiştirdi. Hz. Osman'ın çeneleri birbirine çarpılıp dişlerinden ses Çıktı. Muhammed b. Ebi Bekr sonra şöyle dedi: "Muaviye'nin sana ne faydası olacak! İbn Amir'in sana ne faydası olacak! Askeri birliklerin sana ne faydası olacak!" Onun böyle yapması üzerine Hz. Osman: "Yeğenim, sakalımı bırak! Yeğenim, sakalımı bırak!" dedi.

4. Vessab der ki: Ben, Muhammed b. Ebi Bekr'in, oradaki bir adama Hz.

Osman'ı öldürmesi için işaret ettiğini gördüm. Adam kalkıp bir okun demirini Hz. Osman'ın başına vurup sapladı. (Ravi der ki): Vessab'a "Sonra ne oldu?" diye sorduğumda, "Sonra (diğerleri de) yanına girip Hz. Osman'ı öldürdüler" dedi.'

38235. Ebu Leyla el-Kindı anlatıyor: Hz. Osman'ın muhasara altındayken halka bakıp şöyle dediğini duydum: "Ey insanlar! Beni öldürmeyiniz, hatamdan dönmemi isteyiniz. Vallahi! Eğer beni öldürecek olursanız, kesinlikle bir daha toplu olarak savaşamaz, hiçbir düşmanla ci had edemezsiniz ve ihtilafa düşüp sonunda şöyle olursunuz. -deyip parmaklarını birbirine kenetledi- "Ey kavmim! Sakın bana karşı düşmanlığınız, Nuh kavminin veya HOd kavminin yahut Salih kavminin başlarına gelenler gibi size de bir musibet getirmesin! LOt kavmi de sizden uzak değildir." (Hud Sur. 89) Sonra Abdullah b. Selam'ı çağırıp sorunca Abdullah b. Selam: "Elinden geldiği kadar uzak dur. Bu senin haklı durumda kalman için daha iyidir" dedi. Sonra Hz. Osman'ın yanına girip onu öldürdüler.

38236. Hz. Osman der ki: "içinizden bana faydası en çok dokunacak kişi, silahını ve elini bu işten uzak tutandır.

38237. İbn Sirin der ki: Zeyd b. Sabit, Hz. Osman'a gelerek: "Ensar kapıda" dedi.

Ensar: "istersen iki (nci) defa Allah'ın yardımcıları oluruz" deyince, Hz. Osman:

"Savaşmak mı? Asla!" dedi.

38238. Abdullah b. ez-Zübeyr anlatıyor: Kuşatma altında olduğu zaman, Hz.

Osman'a: "Çık ve onlarla savaş. Yanında Allah'ın daha az sayıda olanıyla yardım ettiği kişiler vardır. Vallahi bunlarla savaşmak helaldir" dedim. Hz. Osman kabul etmedi ve: "Kim beni dinleyip sözümü tutuyorsa Abdullah b. Zübeyr'e itaat etsin" dedi. O zaman Abdullah, Osman'ın avluda bulunanların başına diktiği komutandI. Saldırganlar girdiğinde Hz. Osman oruçlu idi.

38239. Nafi bildiriyor: "Cehcah adında bir adam, Hz. Osman'ın elinde olan bir sopayı alıp dizinde kırdı. Adamın, sopayı (Osman'ın dizinde) kırdığı bölümünde bir hastalık oluştu.

38240. İbn Ömer naklediyor: Hz. Osman sabah uyandığı zaman insanlara şöyle dedi: "Rüyamda Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) gördüm. Bana: "Ey Osman! Bu gece yanımızda İftar et'' dedi." Hz. Osman oruçlu olarak sabahladı ve o gün öldürüldü.

38241. Said b. Zeyd der ki: "Hz. Ömer'in, beni ve kızkardeşini Müslüman olduğumuz için bağladığını bilirim. Osman'a yaptıklarınızdan dolayı sizden birisine aynı şey yapılacak olsa bunu hak etmiş olurdu."

38242. Ebu Salih naklediyor: Hz. Osman muhasara edildiği zaman Abdullah b.

Selam: "Onu öldürmeyiniz. Bunun ömründen az biz zaman kalmıştır. Vallahi eğer onu öldürecek olursanız, bir daha toplu olarak kesinlikle namaz kılamazsınız" dedi.

38243. İbn Mes'ud dedi ki: "Vallahi! Eğer Osman'ı öldürecek olursanız, onun yerine geçecek başka birinin bulamazsınız!"

38244. Ebu Kılabe bildiriyor: San'a valisi olan Sumame adında Kureyşli birine Osman'ın katli haberi gelince ağlamaya başladı. Ağlaması da uzun sürdü. Kendine geldiğinde: "Bugün nübüvvet (veya nübüvvetin halifeliği) Ümmet-i Muhammed'in içinden çekip alındı. Yönetim saltanata ve zorbalığa dönüştü. Artık bir şeyi gücü yeten alacaktır!" dedi.

38245. Ebu Kılabe bildiriyor: Osman öldürüldüğü zaman, İlya'da hatipler kalktılar (ve bir şeyler söylediler) Murra b. Ka'b kalktı ve dedi ki: "Vallahi ben, eğer Resulullah'tan (Sallallahu aleyhi ve Sellem) duyduğum şeyolmasaydı kalkıp konuşmazdım. Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem) yakında çıkacak bir fitneden bahsetti. Bu sırada başını ridasıyla örtmüş bir kişi oradan geçti. Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "O gün bu ve arkadaşları doğru yolda olanlardır" buyurdu. Kalkıp adamın yüzünü Resulullah'a (Sallallahu aleyhi ve Sellem) göstererek "Bu mu?" dedim. Hz. Peygamber (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Evet" dedi. O adam, Osman'dı.

38246. İbn Abbas der ki: "Halk Osman'ı öldürmek için toplandıkları takdirde, Lut kavminin recmedildiği gibi taşlarla recmedilirler.

38247. İbn Avn, Muhammed b. Sirin'den naklediyor: Hz. Osman, konağını kuşatanlara görünüp: "Bana, karşılıklı Allah'ın Kitab'ını okuyacağım birini yollayın" dedi. Ona henüz genç olan Sa'sa'a b. Suhan'ı gönderdiler. Hz. Osman: "Bana bu gençten başka yollayacak kişi bulamadınız mı?" dedi. Sa'sa'a bazı şeyler söyledi. Hz. Osman, ona: "Oku" deyince, o: "Haksızlığa uğratılarak kendilerine savaş açılan kimselerin karşı koyup savaşmasına izin verilmiştir. Allah onlara yardım etmeğe elbette Kadir'dir" (Hac Sur. 39) ayetini okudu. Hz. Osman: "Yalan söylüyorsun! Yardım edilecek kişi sen ve arkadaşların değil, ben ve arkadaşlarımdır" dedi ve: "Haksızlığa uğratılarak kendilerine savaş açılan kimselerin karşı koyup savaşmasına izin verilmiştir. Allah onlara yardım etmeğe elbette Kadir'dir ... Işlerin sonucu Allah'a aittir" (Hac Sur. 39-41) ayetlerini devamıyla okudu.

SONRAKİ SAYFA İÇİN AŞAĞIDAKİ LİNKİ KULLAN

Ali b. Ebi Talib'in Hilafeti Hakkında