İbn Kesir Tefsir-i Kebir

Bakara Suresi 38, 39.ayetler

Yeryüzüne iniş:

38. Dedik ki: Hepiniz cennetten inin! Eğer benden size bir hidayet gelir de her kim hidayetime tabi olursa onlar için hiçbir korku yoktur ve onlar üzüntü de çekmezler.

39. inkar edip ayetlerimizi yalanlayanlara gelince, onlar cehennemliktir, onlar orada ebedı kalırlar.

Tefsiri:

Allah (c.c) cennetten indirirken Adem, eşi ve İblis'e yaptığı uyarıyı haber vermektedir. Asıl kastedilen ise bunların soylarıdır. Allah (c.c) onlara kitaplar indireceğini, nebiler ve rasuller göndereceğini söylediğini haber vermektedir. Nitekim Ebu Aliye: Hidayet, nebiler ve Rasuller ile onların açıklamalarıdır, demiştir. Mukatil b. Hayyan: Hidayet, Muhammed (Sallallahu aleyhi ve Sellem)'dir, demiştir. Hasan-ı Basri ise: Hidayet, Kur'an'dır, demiştir. Bu iki görüş de doğrudur, ancak Ebu Aliye'nin tefsiri bunlardan daha geniştir.

"Her kim hidayetime tabi olursa" yani, her kim indirdiğim kitaplar ve elçilerim aracılığıyla gönderdiğim mesaja yönelirse, "onlar için" gitmekte olduğu ahirette "hiçbir korku yoktur ve onlar" dünyada kaçırdıkları fırsatlardan dolayı "üzüntü de çekmezler." Nitekim Allah (c.c) başka yerlerde şöyle buyurmuştur: "Dedi ki: Birbirinize düşman olarak hepiniz oradan (cennetten) inin! Artık benden size hidayet geldiğinde, kim benim hidayetime uyarsa o sapmaz ve bedbaht olmaz." (Taha, 123) İbn Abbas (r.a.): Yani dünyada sapmaz, ahirette bedbaht olmaz, demiştir. Allah (c.c) orada daha sonra:

"Kim de beni anmaktan yüz çevirirse şüphesiz onun sıkıntılı bir hayatı olacak ve biz onu, kıyamet günü kör olarak haşredeceğiz. " (Taha, 124) buyurmuştur. Nitekim burada da (Bakara) "İnkar edip ayetlerimizi yalanlayanlara gelince, onlar cehennemliktir, onlar orada ebedi kalırlar." (Bakara, 39) buyurmuştur. Yani, orada ebedi kalacaklar, oradan sıyrılamayacak ve kaçamayacaklardır.

[427] İmam Taberi bu ayetin tefsirinde, Ebu Said'den (r.a.) şöyle rivayet etmiştir: Rasulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu: "Cehennemin yerli ahalisi (ebedi sakinleri) orada ne ölür, ne de yaşarlar. Ateş, hataları veya günahları sebebiyle değdiği kimseleri ise öldürür. Nihdyet kömür olunca şefaate izin verilir. "

Bunu Müslim de Şu'be'nin Ebu Seleme'den nakliyle rivayet etmiştir.

Burada yeryüzüne indirilme hususu tekrar zikredilmiştir; çünkü ardında zikredilen onunla ilgili mana (hidayetin gelmesi vs) ilkinden farklıdır. Bazıları bunun "kalk, kalk" cümlesindeki gibi pekiştirme ve tekrar olduğunu iddia etmişlerdir. Başkaları ise: Birinci indirme cennetten dünya semasına, ikincisi ise dünya semasından yeryüzüne olmuştur, demişlerdir. Doğru olan, birincisidir. Allah (c.c), Kitabının sırlarını daha iyi bilir.

Devam etmek için aşağıdaki linki kullan