|
İbn Kesir Tefsir-i Kebir |
Nisa Suresi 127.ayetler |
Bazı Kadın Hakları:
127. Kadınlar hakkında
senden fetva istiyorlar. De ki: Onlara dair fetvayı size Allah veriyor.
Kendileri için yazılmış olanı (haklarını) vermediğiniz ve nikahlamayı
istemediğiniz yetim kızlar hakkında, mağdur çocuklar hakkında ve yetimlere
insafla bakmanız hakkında kitapta sizlere okunan ayetler var. Hayır olarak ne yaparsanız, şüphesiz Allah onu çok iyi
bilmektedir.
Tefsiri:
[2293] İmam Buhari, Aişe (r.anha)'dan, "Senden
kadınlar hakkında fetva istiyorlar .. , " ayeti hakkında şöyle rivayet
etmiştir: Ayette bahsedilen adam, yanında, veHsi ve
varisi olduğu ve hurma salkımına varıncaya kadar her şeyde kendisinin ortağı
olan yetim bir kız bulunan adamdır. Onunla evlenme arzusu bulunmadığı gibi
ortaklıktan dolayı malına ortak olur diye başka biriyle de evlendirmek
istemeyip buna engelolur. İşte bu ayet bu tür
insanlar hakkında inmiştir.
[2293] İbn Ebi Hatim, Aişe (r.anha)'dan şöyle nakleder: Bu ayetten sonra insanların
kadınlar hakkında Allah Resulü (Sallallahu aleyhi ve Sellem)'e soru sormaları üzerine Allah (c.c),
"Kadınlar hakkında senden fetva istiyorlar. De ki: Onlara dair fetvayı
size Allah veriyor. Kendileri için yazılmış olanı ( haklarını) vermediğiniz ve
nikahlamayı istemediğiniz yetim kızlar hakkında ... " ayetini nazil etti.
Allah'ın, "Kitapta sizlere okunan ayetler" dediği ayetler, daha önce
geçen, "Eğer (kendileriyle evlendiğiniz takdirde) yetimlerin haklarına
riayet edememekten korkarsanız beğendiğiniz (veya size helal olan) kadınlardan
ikişer, üçer, dörder alın ... " (Nisa, 3) ayetidir. Aynı senetle Aişe’den (r.anha) şöyle rivayet edilmiştir:
"Nikahlamayı istemediğiniz yetim kızlar" ayetinde kastedilen sizden
birinin, himayesindeki yetim kız fazla zengin ve fazla güzelolmadığında
onunla evlenmeyi arzulamamasıdır. Böylece erkekler bazen de evlenmek
istemediklerinden dolayı, malına ve güzelliğine rağbet duydukları yetim
kadınlarla ancak adalet ve insaf esası üzere evlenmelerini emretmektedir. Bunun
aslı Sahih-i Buhari ve Sahih-i Müslim'de Yunus b. Yezid'in rivayetiyle yer almaktadır. Anlatılmak istenen
şudur: Bir adamın himayesinde onunla evlenmesi helal olan bir kız varsa ve
onunla evlenmeyi arzulamışsa Allah (c.c), ona dengi kadınların mihrini
vermesini emrediyor. Bunu yapmayacaksa onu bırakıp başka kadınlarla evlensin.
Çünkü Allah (c.c) bu konuda genişlik vermiştir. Bu ayet surenin başındaki
ayette (3. ayet) yer almaktadır. Bazense adam, kendisine göre veya gerçekte
çirkin olması sebebiyle onunla evlenme arzusu olmaz. İşte Allah (c.c) bu
durumda da aralarındaki ortak mala ortak olacak korkusuyla onu başkalarıyla
evlenmekten alıkoymaktan men etmektedir. Nitekim Ali b. Ebi
Talha bu ayet hakkında İbn Abbas (r.a.)'tan şöyle
rivayet eder: Cahiliye döneminde adamın yanında yetim bir kız olur da
elbisesini üzerine atarsa, hiç kimse onunla asla evlenemezdi. Kız güzelse ve
hoşlanıyorsa onunla evlenir ve malını yer, çirkinse ölene kadar evlenmesini
engeller, ölünce de malına varis olurdu. İşte Allah bunu haram kılmış ve men
etmiştir.
"Mağdur çocuklar
hakkında ... " Zira cahiliye döneminde insanlar çocuklara ve kadınlara
mirastan pay vermezlerdi. "Kendileri için yazılmış olanı (haklarını)
vermediğiniz" buyurarak Allah (c.c) bundan men etmiş, her hisse sahibine
alacağı miktarı açıklamış, "Erkeğe iki dişinin hissesi kadardır"
(Nisa, 11) buyurmuştur. Bu, küçük olsun büyük olsun hepsini kapsamaktadır. Said b. Cübeyr ve başkalarından
böyle rivayet edilmiştir. Said b. Cübeyr,
"Yetimlere insafla bakmanız hakkında" buyruğu hakkında da şöyle
demiştir:
Kız güzel ve zengin
olduğunda onunla evlenmeyi tercih edip evlendiğin gibi güzelliği ve malı
olmadığında da onu tercih edip evlen.
"Hayır olarak ne
yaparsanız, şüphesiz Allah onu çok iyi bilmektedir" buyruğuyla iyilik
yapmaya ve Allah'ın emirlerine uymaya teşvik edilmekte, Allah'ın (c.c) bunların
hepsini bildiği ve bol nimetlerle mükafatlandıracağı ifade edilmektedir.
|
Devam etmek için aşağıdaki linki kullan |