DEVAM: 11. RESUL-İ
EKREM S.A.V.'İN ASHABININ FAZİLETİ - ÖMER R.A.
حَدَّثَنَا
مُحَمَّدٍ
بْنُ
الحَارِثِ
المِصْرِيُّ.
أَنْبَأَنَا
اللَّيْثُ
بْنُ سَعْد.
حَدَّثَنِي
عُقَيْلٌ،
عَنْ ابْن
شِهَابٍ،
أَخْبَرَنِي
سَعِيْد بْنُ
الْمُسَيَّبِ؛
أَن أَبَا
هُرَيْرَةَ،
قَالَ: -
كُنَّا
جُلُوساً عِنْدَ
النَّبِيِّ
صَلَّى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسلَّمْ
قَالَ:
((بَيْنَا
أَنَا
نَائِمٌ رَأَيتُنِي
فِي
الْجَنَّةِ.
فإِذَا أَنَا
بِإمْرَأَةٍ
تَتَوَضّأُ
إِلَى جَنْبِ
قَصْرٍ. فَقُلْتُ:
لِمَنْ هَذَا
الْقَصْرُ؟
فَقَالَتْ:
لِعُمَرَ.
فَذَكَرَتْ
غَيْرَتَهُ.
فَوَلَّيْتُ
مُدْبِرَاً)).
قَالَ أَبُو
هُرَيْرَةَ:
فَبَكَى
عُمَر،
فَقَالَ:
أَعَلِيُّكَ،
بِأَبِي وَأُمِّي،
يَا رَسُولَ
اللَّه!
أَغَارُ؟
Ebu Hureyre
r.a.’den rivayet edildiğine göre kendisi şöyle demiştir: Biz Resulullah
sallallahu aleyhi ve sellem meclisinde oturuyorduk. O, bize şöyle buyurdu:
''Ben bir ara uyurken kendimi Cennette gördüm. O esnada bir kadın bir köşkün
yanında abdest alıyordu. Ben (orada bulunanlara) <Bu köşk kim içindir?>
diye sordum. Kadın: Ömer (İbni Hattab) için! dedi. <(Buraya girip bakmak
istedim. Fakat) Ömer’in gayretini (kıskançlığını) hatırladım da hemen geri
döndüm.''
Ebu Hureyre dedi
ki: ‘’(Resul-i Ekrem’in müjdesinden duygulanan) Ömer r.a. (sevincinden) ağladı da!
Ya Resulallah ! Babam, anam sana feda olsun, sana karşı mı kıskançlık edeceğim?
dedi.’’