((فَضْلُ
سلمان وأبي ذر
والمقَدْاد))
11. RESUL-İ EKREM
S.A.V.'İN ASHABININ FAZİLETİ - SELMAN-I FARİSİ R.A.
حَدَّثنَا
إسماعيل بْن
موسى، وسويد
بْن سَعِيد،
قَالاَ:
حَدَّثنَا
شريك، عَنْ
أَبِي ربيعة الإيادي،
عَنْ أَبِي
بريدة، عَنْ
أبيه؛ قَالَ:
-
قَالَ رَسُول
اللَّه صَلى
اللَّه عَلَيْهِ
وَسَلمْ: ((أَن
اللَّه أمرني
بحب أربعة،
وأخبرني
أَنَّهُ
يحبهم)) قيل:
يَا رسول اللَّه!
من هُمْ ؟
قَالَ
((عَلِيّ منهم))
يَقُولُ ذَلِكَ
ثلاثاً ((وأبو
ذر، وسلمان،
والمقَدْاد)).
Büreyde (bin
el-Husayb el-Eslemi) r.a.’den rivayet edildiğine göre Resulullah Sallallahu
Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: - ‘‘ Şüphesiz Allah dört kişiyi fazla
sevmemi emretti. Ve onları sevdiğini bana haber verdi.’’
-(Ashab
tarafından): Ya Resulallah! Bu dört zat kimlerdir? diye soruldu. Resul-i Ekrem
s.a.v. buna cevaben: - ‘‘Ali
onlardandır. Nebi bu cümleyi üç defa tekrarladı. (Ve kalan üç zatı şöyle
sıraladı): Ve Ebu Zer(-i Gıfari), Selman(-ı Farisi) ve Mikdad (bin Esved)dir.
Buyurdu.’’
AÇIKLAMA:
Sindi diyor ki:
Hadiste anılan dört kişiyi sevmek için Allah tarafından verilen emir zahiren
vucub içindir. Yani emri yerine getirmek mecburidir. Muhtemelen emir mendubluk
içindir. Yani emrin yerine getirilmesi zorunlu olmamakla beraber ifası sevabtır.
İster vücup, ister mendubluk için olsun, Resül-i Ekrem'e verilen emir, onun
ümmetine de verilmiş oluyor. Bu itibarla mu'minlerin, bu zatları fazlasıyle
sevmeleri beklenir.
Tirmizi, 'bu
hadisi Ebu Hureyre r.a.'den rivayet etmiştir. «Camiü's Sağir» Şarihi Azizi ile
Haşiyesi sahibi Muhammed Hafni, hadisin açıklamasını yaparlarken derler ki :
Resül-i Ekrem
s.a.v. bütün sahabileri severdi. Burada istenen mahabbet, mezkür zatların
taşıdığı meziyetler, menkıbeler ve eserleri itibariyle özel ve fazla sevgidir.
Ama fazla sevmek emri bunların diğer sahabilerden mutlaka üstünlüğünü
gerektirmez.
Hz. Ali r.a.'in
üstün sevgiye liyakatı mucip menkıbeleri çok ve malumdur. Sabikin-i Evvelin (=
ilk müslümanlar) dendir. Hatta ilk müslüman zat olduğu söylenmiştir. Resul-i
Ekrem'in amucası oğlu ve damadıdır. Muhacirler ve Ensar arasında kardeşlik akdi
yapılırken, Nebi ona:
"Sen benim
dünyada ve ahirette kardeşimsin'' demekle onu kendi zatına kardeş kılmıştır.
Ehl-i Sünnet mezhebine göre Ebu Bekr, Ömer ve Osman'dan sonra ümmetin
efdalıdır. Hatta bazı Ehl-i Sünnet alimleri Osman'ın ondan efdal olduğu
görüşüne katılmamışlardır. Allah cümlesinden razi olsun. Kitabın 114 ila 121
nolu hadisleri onun faziletine dairdir.