DEVAM: 59- NAMAZDA İKEN
KENDİSİNE SELAM VERİLEN KİŞİ NASIL SELAM ALIR BABI
حَدَّثَنَا
أحمد بْن سعيد
الدرمي.
حَدَّثَنَا
النضر بْن
شميل.
حَدَّثَنَا
يونس بْن أبي
إِسْحَاق،
عَن أبي
إِسْحَاق،
عَن أبي
الأحوص، عَن
عَبْد اللّه؛
-
قَالَ: كنا
نسلم في
الصلاة. فقيل
لنا: إن في
الصلاة
لشغلاً.
Abdullah (bin
Mes'ud) (r.a.)'den: şöyle demiştir: Biz namaz içinde (bulunanlara) selam
verirdik. Bilahere bize buyuruldu ki: «Şüphesiz namaz içinde (önemli)
meşguliyet vardır.»
Diğer tahric:
Buhari, Müslim, Ebu Davud ve Nesai
AÇIKLAMA: Ebu Davud'un bir rivayeti şöyledir: "Resulullah (s.a.v.) namazdayken
biz O'na selam verirdik. O da selamımızı alırdı. Sonra biz (Habeşistan kralı)
Necaşi'nin yanından (Medine'ye döndügümüz zaman) Nebi (s.a.v.)'e namaz
içindeyken selam verdik. O. selamımızı almadı ve namazı bitirince:
''Şüphesiz
namazda (önemli) meşguliyet vardır.'' buyurdu." Hadiste geçen '' ...
meşguliyet ... ''ten maksad; Kur'an, zikir ve dua ile meşgul olmak ve Allah
Teala'nın huzurunda durulduğunu düşünmek işidir. Bu yüce meşguliyet namazda
konuşmaya manidir ..
Abdullah bin
Mes'ud (r.a.)'in Ebu Davud ve Nesai'deki başka bir rivayetinde Nebi (s.a.v.)'in
selam verdikten sonra selamını aldığı bildirilmiştir.