((56))
باب ما جاء في
ثواب من عزى
مصابا
56- BAŞINA MUSİBET
GELENE TA'ZİYE DE BULUNMANIN SEVABI HAKKINDA GELEN HADİSLER BABI
حَدَّثَنَا
أَبُو بَكْر
بْنُ أَبِي
شَيْبَة.
حَدَّثَنَا
خالد بْن
مخلد. حَدَّثَني
قيس أبو
عمارة، مولى
الأنصار؛
قَالَ: سمعت
عَبْد اللّه
بْن أبي بكر
بْن مُحَمَّد
بْن عمرو بْن
حزم يحدث عَن
أبيه، عَن
جده، -
عَن النَّبِي
صَلَى
اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسَلَّمْ
أنه قال: ((ما من
مؤمن يعزي
أخاه بمصيبتة
إلا كساه
اللَّه
سبحانه من حلل
الكرامة يوم
القيامة)).
فِي
الزَوائِد: في
إسناده قيس
أبو عمارة،
ذكره ابن حبان
في الثقات.
وقال الذهبي
في الكاشف: ثقة.
وقال البخاري:
فيه نظر.
وباقي رجاله
على شرط مسلم.
Abdullah bin Ebi
Bekir bin Muhammed bin Amr bin Hazm'ın dededi (r.a.)'den rivayet edildiğine
göre Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) şöyle buyurdu, demiştir: «Bir musibet
nedeniyle din kardeşine ta'ziyette bulunan hiç bir mu'min yoktur ki, Allah
Sübhanehu kıyamet günü ona keramet elbiselerinden bir takım elbise
giydirmesin.»
Not; Zevaid'de
şöyle denilmiştir: Bunun isnadında Kays Ebu Ümare vardır.
İbn-i Hibban
onu sikalar arasında zikretmiştir. Zehebi'de el-Kaşif'te sika olduğunu
söylemiştir Buhari; Durumuna bakılmalıdır, demiştir. Kalan raviler Müslim'in
şartı üzerinedir ..
AÇIKLAMA
1602’de