((48))
باب المرأة
تهب يومها
لصاحبتها
48- KADIN KENDİ GÜNÜNÜ
(KUMASl OLAN) ARKADAŞINA HİBE EDER, BABI
حَدَّثَنَا
أَبُو بَكْر
بْنُ أَبِي
شَيْبَة.
حَدَّثَنَا
عقبة بن خالد.
ح و
حَدَّثَنَا مُحَمَّد
بن الصباح.
أنبأنا عبد
العزيز بن
مُحَمَّد، جميعا
عن هشام بن
عروة، عن
أبيه، عن
عائشة؛ - قالت:
لما كبرت سودة
بنت زمعة وهبت
يومها لعائشة.
فكان رَسُول
اللَّهِ
صَلَى اللَّهُ
عَلَيْهِ
وَسَلَم يقسم
لعائشة بيوم
سودة.
Aİşe
(r.anha)'dan; şöyle demiştir: Efendimizin eşlerinden Sevde bint-i Zema'
(r.anha) yaşlanınca gününü Aişe (r.anha)'ya hibe etti. Bunun üzerine Resulullah
(Sallallahu Aleyhi ve Sellem) Sevde (r.anha)'nın gününü Aişe (r.anha)'ya
ayırırdı.
Diğer tahric:
Bu hadisi Müslim de rivayet etmiş, Buhari, Ahmed , Ebu Davud ve Nesai de bunun
benzerini rivayet etmişlerdir.
AÇIKLAMA: Hadis, kadının kendi gününü kumasına vermesinin meşruluğuna delalet eder.
Teknıile yazarı İbni Kudame'nin şöyle dediğini nakleder; "Kadın, kendi
gününü kocasının emrine verebilir. 'Artık kocası o günü dilediği karısına
verebilir. Keza kadın, kocasının rızası ile kendi gününü kumalarından bir
kısmına ve tümüne verebilir. Kadın kendi gününü kocasının muvafakatı ile
kumasına verdiği takdirde kuması buna karşı çıkamaz. Çünkü adam her zaman
karısından yararlanabilir. Ancak birden fazla karısı bulunduğu takdirde nöbet
usülünü uygulama zorunluğu doğar. Nöbet sahibesi kadın kendi hakkından ferağat
edince adam diğer karısından yararlanabilir. Yararlanmak için yararlanılacak
kadının izni ve mufavakatı söz konusu değildir.
Kadın kendi
gününü kumalarının tümüne hibe ettiği zaman kendisi nöbet sırasından çıkarılır
ve günler diğer kumalar arasında bölünür.