((12))
باب كراهية
الاعتداء في
الدعاء
12- DUA ETMEKTE AŞIRI
GİTME'NİN YASAKLIĞI BABI
حدّثنا
أَبُو بَكْرِ
بْنُ أَبِي
شَيْبَةَ. حدّثنا
عَفَّانُ.
حدّثنا
حَمَّادُ
بْنُ سَلَمَةَ.
أَنْبَأَنَا
سَعِيدٌ الْجُرَيْريُّ،
عَنْ أَبِي
نَعَامَةَ؛
أَنَّ عَبْدَ
اللهِ بْنَ
مُعَفَّلٍ
سَمِعَ ابْنَهُ
يَقُولُ:
اللّهُمَّ!
إِنِّي
أَسْأَلُكَ
الْقَصْرَ
الأَبْيَضَ
عَنْ يَمِينِ
الْجَنَّةِ،
إِذَا
دَخَلْتُها.
فَقَالَ: أَيْ
بُنَيَّ! سَلِ
اللهَ
الْجَنَّةَ
وَعُدْ بِهِ مِنَ
النَّارِ.
فَإِنِّي
سَمِعْتُ
رَسُولَ
اللهِ صلى الله
عليه وسلم
يَقُولُ
(( سَيَكُونُ
قَوْمٌ
يَعْتَدُونَ
فِي
الدُّعَاء
Ebu Naame
(r.a.)'den rivayet edildiğine göre: Abdullah bin Muğaffel (r.a.), oğlunun:
''Allahım! Ben cennet'e girince senden cennet'in sağ tarafından beyaz köşk
isterim.'' diye dua ettiğini işitti. Bunun üzerine: Ey oğulcuğum Allah'tan
cennet iste ve cehennem ateşinden O'na sığın. Çünkü ben Resulullah (Sallallahu
Aleyhi ve Sellem)'den şu buyruğu işittim, dedi: «Dua'da haddi tecavüz eden bir
kavim olacaktır.»
Bu hadisin
benzerini Ebu Davud ve Ahmed de tahric ettiler.
EBU DAVUD RİVAYETİ VE İZAH İÇİN BURAYA
TIKLAYIN