|
m u s a n n e f İbn Ebi Şeybe |
Alışveriş |
Körün Şahitliği
21348. Eş'as'ın
bildirdiğine göre Hasan(-ı Basri) şöyle derdi: "Kör olmadan önce görmüş
olduğu hadiseler dışındaki olaylarda körün şahitliği geçerli değildir.''
21349. Esved b. Kays bildiriyor:
"Ebu Basir, Hz. Ali'nin huzurunda bir davada şahitlik etti. Ancak kör
olduğu için Hz. Ali onun bu şahitliğini kabul etmedi.''
21350. Eş'as bildiriyor:
Hasan(-ı Basri) ve İbn Sirin şöyle dediler: "Körün şahitliği geçerlidir.''
21351. Şa'bi der ki:
"(Kadı) Şureyh, eğer sesleri tanıyabiliyorsa ve adalet sahibi birisi ise
körün şahitliğini geçerli sayardı.''
21352. Şu'be bildiriyor:
Hakem (b. Uteybe)'ye körün şahitliği konusunu sorduğumda: "Bir çok konuda
geçerlidir" dedi.
21353. İbn Ebi Zi'b
bildiriyor: "Zühri, körün şahitliğini geçerli sayardı."
21354. isa b. Ebi Azze
bildiriyor: "Şa’bi, körün şahitliğini geçerli saymıştır."
21355. Amir(-i Şa'bi)
der ki: "Kör, adalet sahibi birisi ise şahitliği geçerli olur."
21356. Süfyan bildiriyor:
"Katade, iyas b. Muaviye'nin huzurunda bir davada şahitlik etti. Ancak kör
olduğu için iyas onun bu şahitliğini kabul etmedi."
21357. Muğire
bildiriyor: "ibrahim(-i Nehal)'ye, körün şahitliği konusunu sorduğumda
bana bir hadis aktardı ki bu hadisten onun körün şahitliğini mekruh gördüğünü
çıkardım."
21358. Yahya b. Said
bildiriyor: "Hakem b. Uteybe'ye (Kasım b. Muhammed), körün şahitliğinin
geçerli olup olamayacağı ve kör birinin cemaate imamlık yapıp yapamayacağı
sorulduğunda: "Cemaate imam olmasına veya şahitlik etmesine mani olacak ne
var ki?" karşılığını verdi.
Atiye (Yardım / Hediye /
Bağış)tan ihtiyaç Fazlasının Satın Ahnması
21359. Şa’bi bildiriyor:
"(Kadı) Şureyh, (devletin yardım olarak dağıttığı) atiyyede ihtiyaç
fazlasının mal karşılığında satın alınmasında bir sakınca görmezdL" Şa’bi
ise der ki: "Atiyye ne mal, ne de para karşılığında satın alınamaz."
21360. Zurare b. Evfa
bildiriyor: "ibn Abbas, mal karşılığında olmadıktan sonra atiyyenin
satılması nı mekruh görmüştür."
21361. Salih b. Müslim
bildiriyor: Şa’bi'ye, kişinin atiyyesindeki ihtiyaç fazlası miktarın önceden
satın alınmasını sorduğumda şöyle dedi: "Ai demem, alma da demem. Ancak
ben ve çocuklarım bundan uzak dururuz. Benden daha hayırlı olanlar da bu şekilde
yapmıştır." Ona: "Kimler?" diye sorduğumda: "Müminlerin
emirleri (halifeler)" karşılığını verdi.
21362. Bekr b. Osman
bildiriyor: Atiyyelerden ihtiyaç fazlası miktarı ipek ve dirhem karşılığında
satın alırdım. Hacca gittiğimde bunu Salim'e sordum. Salim: "Dirhemle
satın alınmasını kerih görüyorum; ama mal karşılığında satın alınmasında bir
sakınca görmüyorum" dedi. Muhammed b. Ka'b el-Kurazı'ye sorduğumda aynı
şeyi söyledi. Ata (b. Ebi Rabah)'a da sorduğumda aynı cevabı verdi. Hasan(-ı
Basri) ile İbn Sirin'e sorduğumda şöyle dediler: "Dirhemle satın
alınmasını kerih görüyoruz; ama mal karşılığında satın alınmasında bir sakınca
görmüyoruz."
21363. ibrahim b. Davud
bildiriyor: Hasan(-ı Basri) ile Muhammed (b. Sirin)'e atiyyenin satışını
sorduğumda: "Mal karşılığında olduktan sonra satabilirsin" dediler.
(Emek Sahibi) Mudaribin
Anlaşma Dışı iş Yapıp Kar Etmesi
21364. Said bildiriyor:
Ebu Ma'şer ile İbrahim(-i Nehai) şöyle dediler: "Mudarib (ortaklıkta emek
sahibi) olan kişi, anlaşma dışında iş yapıp kar ettiği zaman mal sahibi ile
emek sahibi (mudarib) bu kara dokunmayıp onu infak ederler."
21365. Hammad (b. Ebi
Süleyman) der ki: "Böylesi bir durumda her iki taraf karı sadaka olarak
dağltırlar."
21366. Ebu Kılabe der
ki: "Mudarib olan kişi, anlaşma dışı bir iş yaptığında doğacak zarardan
sorumlu tutulur. Kar ettiği zaman da bu kar, mal sahibinin olur."
21367. Ebu Kılabe der
ki: "Böylesi bir durumda karı, yaptıkları anlaşmaya göre aralarında
paylaşırlar."
21368. iyas b. Muaviye der
ki: "Böylesi bir durumda doğacak bir zarardan sadece mudarib sorumludur.
Karı ise aralarında paylaşırlar."
21369. (Kadı) Şureyh der
ki: "Bir malın sorumluluğunu tek başına üstlenen kişi, ondan gelecek karı
da kendisi alır."
21370. Şa'bi de Şureyh'ten
bir öncekinin benzerini nakleder; sonra da der ki:
"Böylesi bir işten
elde edilen karı, sadaka olarak verirler."
21371. Davud b. Ebi
Hind, (Riyah b. Ubeyde'den) bildiriyor: Adamın biri Riyah'a mal verip bir yere
gönderdi. Riyah yolculuğunun bir yerinde bir şeyler satan biriyle karşılaştı.
Yanındaki mal konusunda sorumlu olduğuna dair şehadet ettikten sonra elindeki
malı verip diğer malı aldı. Medine'ye geldiği zaman da aldığı malı satıp kar
etti. Bunu İbn Ömer'e sorduğunda, İbn Ömer ona: "Ettiğin bu kar, mal
sahibine aittir" dedi.
|
SONRAKİ SAYFA İÇİN
AŞAĞIDAKİ LİNKİ KULLAN |