Sahih

İbn Hibban

 

İMAN

 

ANA SAYFA      Kur’an      Hadis      Sözlük      Biyografi

 

ذكر إثبات الإيمان للمقر بالشهادتين معا

iki Şahadeti Birlikte Yapanın Mümin Olarak Nitelendirilmesi

 

[ 165 ] أخبرنا الفضل بن الحباب حدثنا محمد بن المثنى حدثنا بن أبي عدي عن حجاج الصواف حدثنا يحيى بن أبي كثير عن هلال بن أبي ميمونة عن عطاء بن يسار عن معاوية بن الحكم السلمي قال كانت لي غنيمة ترعاها جارية لي في قبل أحد والجوانية فاطلعت عليها ذات يوم وقد ذهب الذئب منها بشاة وأنا من بني آدم آسف كما يأسفون فصككتها صكة فعظم ذلك علي فأتيت رسول الله صلى الله عليه وسلم فقلت أفلا أعتقها قال ائتني بها فأتيته بها فقال أين الله قالت في السماء قال من أنا قالت أنت رسول الله صلى الله عليه وسلم قال أعتقها فإنها مؤمنة

 

165- Muaviye b. el-Hakem es-Sülemı der ki: Benim, Uhud ve Cevvaniyye tarafında koyun güden bir cariyem vardı. Bir gün çıkıp yanına vardığımda kurdun, koyunlardan birini alıp götürdüğünü gördüm ve insan olmam hasebiyle kızarak cariyeye bir tokat attım. Bu durumu gidip Resulullah'a (Sallallahu aleyhi ve Sellem) anlattığımda, yaptığımın büyük hata olduğunu söyledi. Ben: "Ey Allah'ın Resulü! Cariyeyi azad edeyim mi?" diye sorunca: "Onu bana getir" buyurdu. Cariyeyi Resullah'a (Sallallahu aleyhi ve Sellem) getirince, Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem) ona: "Allah nerede?" diye sordu. Cariye: "Göktedir" cevabını verince, Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Ben kimim?" diye sordu. Cariye: "Sen Allah'ın Resulüsün" cevabını verince Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem): "Onu azad et. O mümin biridir" buyurdu.

 

[Tahric:] Elbani: Sahih (es-Silsiletu's-sahiha 3162 "Müslim"); Şuayb: Buhari ve Müslim'in şartlarına göre sahihtir. Muvatta 3/5; Ahmed 5/447; Müslim 537; Ebu Davud 930; Nesai 3/14.

 

Sonraki sayfa için aşağıdaki link’i kullan:

 

İman'ın Şubelerine Dair