|
Sahih İbn Hibban |
BİRR VE İHSAN |
ANA SAYFA
Kur’an Hadis Sözlük Biyografi
باب
العفو
Bab: Affetme
ذكر
الإخبار عما
يجب على المرء
من استعمال العفو
وترك
المجازاة على
الشر بالشر
Kişiye Kötülüğe Karşı
Kötülükle Karşılık Vermeyip Affetmesinin Gerekmesi
[ 487 ] أخبرنا
عبد الله بن
محمد الأزدي
قال حدثنا إسحاق
بن إبراهيم
قال أخبرنا
الفضل بن موسى
قال حدثنا
عيسى بن عبيد
عن الربيع بن
أنس عن أبي العالية
قال حدثني أبي
بن كعب قال
لما كان يوم
أحد أصيب من
الأنصار أربعة
وسبعون ومنهم
ستة فيهم حمزة
فمثلوا بهم فقالت
الأنصار لئن
أصبنا منهم
يوما لنربين عليهم
فلما كان يوم
فتح مكة أنزل
الله وإن عاقبتم
فعاقبوا بمثل
ما عوقبتم به
ولئن صبرتم
لهو خير
للصابرين
فقال رجل لا
قريش بعد
اليوم فقال
رسول الله صلى
الله عليه
وسلم كفوا عن
القوم غير
أربعة
487- Ubey b. Ka'b der
ki: Uhud gününde Ensar'dan yetmiş dört kişi öldürülmüştü Onlardan ise
aralarında Hamza'nın da bulunduğu altı kişi vardı. Bu altı kişiye müşrikler
müsle yapmıştı. Bunun üzerine Ensar: "Eğer bir gün onları ele geçirecek
olursak, bu yapılanlardan daha fazlasını yapacağız" dedi. Mekke fetih
gününde yüce Allah: "Eğer ceza vermek isterseniz size yapılanın aynıyla
mukabele edin. Sabrederseniz and olsun ki bu, sabredenler için daha
iyidir" (Nahl 126) ayetini indirdi. Adamın biri: "Bu günden sonra
(müşrik) Kureyş yoktur" deyince, Resulullah (Sallallahu aleyhi ve Sellem):
"Dört kişi dışında kavmi (Mekke halkını) bırakın" buyurdu.
[Tahric:] Elbani: Sahih (es-Silsiletu'd-daife 550 altında); Şuayb:
İsnadı hasendir. Ahmed 5/135; Tirmizi3128.
ذكر ما
يستحب للمرء
أن لا ينتقم
لنفسه من أحد اعترض
عليها أو
آذاها
Kişinin Kendisine Karşı
Çıkan veya Eziyet Eden Kimseden Nefsi için intikam Almamasının Müstehaplığı
[ 488 ] أخبرنا
محمد بن صالح
بن ذريح
بعكبرا
أخبرنا هناد
بن السري
حدثنا أبو
معاوية عن
هشام بن عروة
عن أبيه عن
عائشة قالت ما
رأيت رسول
الله صلى الله
عليه وسلم ضرب
خادما قط ولا
ضرب امرأة له
قط ولا ضرب
بيده شيئا قط
إلا أن يجاهد
في سبيل الله
ولا نيل منه
شيء قط فينتقمه
من صاحبه إلا
أن يكون لله
فإن كان لله انتقم
له ولا عرض له
أمران إلا أخذ
بالذي هو أيسر
حتى يكون إثما
فإذا كان إثما
كان أبعد
الناس منه
488- Hz. Aişe der ki:
"Resulullah'ın (Sallallahu aleyhi ve Sellem) bir hizmetçisine ve bir
hanımına vurduğunu görmedim. Allah yolunda cihad etmekten başka hiç bir şeye
eliyle vurmadı. Allah'ın hürmet edilmesini emrettiği şeylerin çiğnenmesi
dışında kendi nefsi için hiç bir zaman intikam almadı. O, sadece Allah için
intikam alırdı. O ne zaman iki şeyarasında muhayyer bırakıldıysa, günah
olmadıkça en kolayolanı tercih ederdi. O şey günahsa, insanlar arasında ondan
en çok uzak duran o olurdu."
[Tahric:] Elbani: Sahih (Gayetu'l-meram 252; es-Silsiletu'ş-sahiha
507); Şuayb: İsnadi Müslim'in şartınca sahih. Muvatta 3/95, 3/96; Ahmed 6/229;
Buhari 3560; Müslim 2328/79; Ebu Davud 4785; Darimi 2/147.
Sonraki
sayfa için aşağıdaki link’i kullan: