Bakara 30. Hani Rabbin meleklere: Ben yeryüzünde bir
halife yaratacağım, demişti. Onlar: Bizler hamdinle seni tesbih ve takdis edip dururken,
yeryüzünde fesat çıkaracak, orada kan dökecek birini mi halife kılıyorsun?
dediler. Allah da onlara: Sizin bilemeyeceğinizi elbette ben bilirim, dedi.
Bakara 31. Allah Adem'e bütün isimleri öğretti. Sonra onları
önce meleklere arz edip: Eğer sözünüzde doğru iseniz, şunların isimlerini bana
söyleyin, dedi.
Bakara 32. Melekler: Seni
noksan sıfatlardan tenzih ederiz. Bize öğrettiklerinden başka bizim hiçbir
bilgimiz yoktur. Şüphesiz alim ve hakim olan ancak sensin, dediler.
Bakara 33. Allah: Ey Adem!
Eşyanın isimlerini onlara söyle, dedi. Adem onların isimlerini onlara
anlatınca: Ben size, "Muhakkak ben göklerin ve yerin gizliliklerini
bilirim. Açığa vurduklarınızı ve gizlemekte olduklarınızı da bilirim"
dememiş miydim? dedi.
Bakara 35. Biz: Ey Adem! Sen ve Eşin (Havva) beraberce
cennete yerleşin; orada kolaylıkla istediğiniz zaman her yerde cennet
nimetlerinden yeyin; yalnız şu ağaca yaklaşmayın. Eğer bu ağaçtan yerseniz her
ikiniz de kendine kötülük eden zalimlerden olursunuz, dedik.
Bakara 36. Şeytan onların
ayaklarını kaydırdı ve içinde bulundukları yerden (cennetten) çıkardı. Bunun
üzerine: Bir kısmınız diğerine düşman olarak ininiz, sizin için yeryüzünde
barınak ve belli bir zamana dek yaşamak vardır, dedik.
Bakara 37. Derken Adem, Rabbinden bir takım sözler /
İlhamlar aldı ve derhal tevbe etti. Şüphesiz Allah tevbeleri kabul eden ve
merhameti bol olandır.
Bakara 38. Dedik ki: Hepiniz cennetten inin! Eğer benden
size bir hidayet gelir de her kim hidayetime tabi olursa onlar için hiçbir
korku yoktur ve onlar üzüntü de çekmezler.
Bakara 39. inkar edip
ayetlerimizi yalanlayanlara gelince, onlar cehennemliktir, onlar orada ebedı
kalırlar.